Rave on Snow is het oudste winterfestival voor elektronische muziek in de Alpen — en het begon in 1994 met een man of vijftig in Sölden. Hier lees je hoe daar het festival uit ontstond dat vandaag hele dorpen vult — en wat je moet weten als je erheen wilt.
Laatst bijgewerkt: 31 juli 2026
Een meerdaags festival voor elektronische muziek in een skigebied: overdag skiën, vanaf de middag techno en house op meerdere floors, verspreid over hutten, hallen en bars in het dorp. Sinds 1996 vindt het plaats in Saalbach-Hinterglemm, meestal in december.
Het belangrijkste in het kort:
- Opgericht: 1993 in München, eerste editie 1994 in Sölden
- Vandaag: Saalbach-Hinterglemm in het Salzburgerland, sinds 1996
- Datum: december, meestal bij de seizoensstart
- Muziek: techno en house, meerdere floors tegelijk
- Bijzonderheid: geen afgesloten festivalterrein — het dorp is het terrein
- Omvang: tot 10.000 gasten, zo'n 12 floors, meer dan 70 dj's
- Publiek: vanaf 18 jaar, overwegend Duitstalig, veel terugkerende gasten
💡 Trouwens: voor de gezamenlijke toost in de accommodatie, voordat het losbarst, hebben we het skischoen-glas met binding gemaakt. Meer daarover verderop ↓
Wat Rave on Snow is
Rave on Snow is een festival voor elektronische muziek dat plaatsvindt in een skigebied. Het verloop is door de jaren heen hetzelfde gebleven: overdag zijn de liften open en skiet een groot deel van de gasten, vanaf de middag draaien meerdere floors tegelijk, 's nachts gaat het verder in de bars en hallen in het dal.
Het belangrijkste verschil met bijna alle andere festivals: er is geen afgesloten terrein. De floors zijn verspreid over bestaande hutten, hallen en bars in het dorp — je loopt dus niet over een weiland van podium naar podium, maar door een dorp. Dat bepaalt de avond: gecontroleerd wordt met een polsbandje bij elke locatie, niet bij één centrale ingang. Dat betekent: geen mega-instroom aan het begin, maar wel paden door de sneeuw en voortdurend wisselen tussen binnen en buiten.
Geen ander elektronisch festival in de Alpen draait al zo lang zonder onderbreking — sinds 1994, elke winter.
De geschiedenis: van vijftig mensen tot de oudste sneeuw-rave
Rave on Snow werd in 1993 opgericht door Thomas Kleutgen, Bob Sharestani, Kerstin Greiner en Daniel Dietzmann — vier mensen uit de Münchense technoscene, die kort daarna ook het Partysan-magazine in de Domagkstraße uitgaven.
Het idee erachter is de reden waarom wij als apres ski-merk überhaupt over dit festival schrijven: ze wilden het concept van het apres ski-feest overbrengen naar de techno- en housescene. Niet techno de bergen in brengen, maar wat toch al gebeurt op de hut na de skidag, onderbouwen met andere muziek. Het bergfestival is daarmee letterlijk een kind van apres ski.
De eerste editie vond plaats in januari 1994 in Sölden, met zo'n vijftig tot zestig gasten. Een jaar later verhuisde het festival naar Zell am See en telde het zo'n 200 bezoekers. Sinds 1996 vindt het plaats in Saalbach-Hinterglemm — en al in dat eerste Saalbach-jaar kwamen er volgens de organisator zo'n 2.000 mensen.
In 1997 was Rave on Snow te zien in het VOX-programma „Rave around the World". Daarna verdrievoudigde het bezoekersaantal van zo'n 2.000 naar 6.000 — een tv-programma volstond destijds nog.
Ter vergelijking hoe vroeg dit allemaal was: Snowbombing startte pas in 2000, destijds nog in het Franse Risoul, en kwam in 2005 naar Mayrhofen. Tomorrowland Winter bestaat pas sinds 2019.
Wat ons vooral aanspreekt aan dit verhaal, is hoe klein het begint. Vijftig mensen in Sölden, dat is geen festival, dat is een goed idee met vrienden. Wij kennen dat gevoel: we hebben vijftien jaar samen op een alm in het Chiemgau gewoond, met een zelfgebouwde lift in de tuin, en onze eerste Shotski's waren glazen die we op een oude ski hadden gelijmd. Uit zulke beginnetjes groeit soms iets moois.
Waarom juist Saalbach-Hinterglemm
Saalbach-Hinterglemm lijkt bijna gebouwd voor dit format: een smal dal, korte afstanden, genoeg hutten voor een dozijn floors.
Het dorp ligt in een smal dal. Alles rijgt zich aaneen langs één straat, de afstanden tussen de locaties zijn kort en te voet te doen. Precies dat heeft een festival zonder eigen terrein nodig.
Er zijn opvallend veel hutten en bars — zo'n zestig in het Skicircus — die als floor dienstdoen, zonder dat iemand een hal hoeft te bouwen.
En het skigebied is goed. Het Skicircus Saalbach Hinterglemm Leogang Fieberbrunn hoort bij de grootste van Oostenrijk, en de freeridemogelijkheden zijn serieus. Wie alleen voor de muziek komt, mist de helft — dezelfde observatie als in Ischgl.
Als je Saalbach los van het festival wilt plaatsen, lees je meer in ons overzicht van apres ski-bars en -plaatsen.
Hoe een dag verloopt
De dag verloopt in vier blokken: liften in de ochtend, eerste floors in de middag, pauze in de accommodatie, grote floors 's nachts.
- Ochtend: liften. Wie de avond ervoor lang is gebleven, skiet niet — en dat is geen zwakte, maar de reden waarom je het weekend volhoudt.
- Middag: de eerste floors gaan open, meestal in de hutten op de berg en bij het dalstation. Dat is het apres ski-moment van het festival, alleen dan met dj in plaats van schlagerplaylist.
- Avond: terug naar de accommodatie — omkleden, eten, opwarmen.
- Nacht: de grote floors in het dal. Hier draait het grootste deel van de line-up, meestal tot in de vroege ochtenduren.
De meest gemaakte fout van nieuwkomers is alles vol willen meepakken. Drie dagen skiën plus drie nachten doorhalen werkt niet. De mensen die zondag nog overeind staan, hebben minstens één ochtend overgeslagen.
En op één punt blijven we streng — de organisator trouwens ook, die schrijft zelf „Don't Drink & Ride": wie 's nachts heeft doorgehaald of 's middags heeft gedronken, hoort de volgende dag niet op de piste. Na 17 uur zonder slaap skiet je nagenoeg alsof je 0,5 promille hebt. De ochtend in bed is geen verloren skidag, maar de reden waarom je zondag heelhuids thuiskomt.
Wat het onderscheidt van Snowbombing en Tomorrowland Winter
De drie worden vaak in één adem genoemd, maar het zijn heel verschillende evenementen.
- Rave on Snow is het Duitstalige van de drie en biedt plaats aan tot 10.000 gasten. Geen terrein, geen podiumdecor, veel terugkerende gasten, muzikaal duidelijk gericht op techno en house. Wie uit Duitsland, Oostenrijk of Zwitserland komt, heeft de kortste reis.
- Snowbombing in Mayrhofen is met zo'n 7.000 gasten iets kleiner, maar internationaler en meer Brits van karakter en muzikaal veel breder — van drum-'n-bass tot hiphop. April in plaats van december.
- Tomorrowland Winter in Alpe d'Huez is met zo'n 30.000 bezoekers verreweg het grootste en duurste — met het podiumdecor en de enscenering van het Belgische zomerfestival.
Voor een eerste kennismaking met het format is Rave on Snow de meest voor de hand liggende keuze, gewoon omdat reis en taal kloppen. Een overzicht van alle winterfestivals in het Alpengebied vind je in ons overzicht Festival im Schnee.
Voor wie de reis de moeite waard is — en voor wie niet
Het is de moeite waard als je van elektronische muziek houdt en skiet. Dat is de eerlijke samenvatting. De aantrekkingskracht van het format zit precies in de combinatie, en beide delen kosten geld: accommodatie in het skigebied bij de seizoensstart plus ticket plus skipas.
Het is minder de moeite waard als je alleen voor de muziek komt. Dan betaal je mee aan een halve skivakantie die je niet gebruikt — voor hetzelfde geld krijg je in elke grotere stad een weekend met vergelijkbare namen in de line-up.
December betekent vroeg in het seizoen. De sneeuwsituatie is op dat moment vaak nog niet optimaal, en niet alle liften draaien. Wie vooral voor het skiën komt, kiest beter een ander moment.
Reis, accommodatie, skipas
De skipas zit niet bij het ticket, de accommodatie kun je daarentegen als pakket bij de organisator meeboeken of zelf regelen. Het zijn dus vier posten, geen drie: ticket, accommodatie, skipas — en de bergrit naar de floors op de berg, voor de Schattberg zo'n 30 euro, voor de Hinterhag zo'n 12, met beperkte contingenten. Tel alle vier op voordat je boekt.
Boek je accommodatie vroeg. Het dorp zit op dat moment vol, en wie te laat is, belandt in het buurdal en heeft elke avond een taxi nodig.
Zonder auto komen is realistisch en meestal het betere idee. Zell am See is het dichtstbijzijnde grotere station, vandaar rijdt postbus 680 het dal in; daarnaast is er een festivalbus vanaf de luchthaven van München. Wie met de auto komt, heeft sowieso iemand nodig die nuchter blijft — in het dorp kom je te voet vooruit, en 's nachts rijdt er een nightliner. Alleen de floors op de berg bereik je uitsluitend met de kabelbaan.
Warme kleding om te wisselen. Bij het skiën produceer je continu warmte, op een floor sta je stil. De weg tussen twee locaties gaat bij min-temperaturen door de sneeuw, vaak meerdere keren per nacht. Wat mee moet, staat in onze festival-paklijst — de winterversie komt nog. Onze skischoen-glazen horen onderweg niet mee — daarover verderop meer.
De avond begint in de accommodatie
Tussen de skidag en de eerste floor zitten een paar uur in de accommodatie, en die zijn bij zo'n weekend belangrijker dan ze lijken. Daar wordt gedoucht, gegeten, opgewarmd en beslist wie er vanavond meegaat en wie een rondje overslaat. Wie ooit met acht mensen in een vakantiewoning heeft gezeten, weet dat precies in dat tijdsbestek de sfeer voor de avond ontstaat.
Daarom is het het enige moment van het weekend waarop een gezamenlijk ritueel echt iets oplevert — onderweg tussen de floors heb je geen hand vrij, en op de locatie koop je wat er geschonken wordt.
En omdat bij Rave on Snow het dorp het terrein is, geldt hier een bijzonderheid ten opzichte van festivals met toegangscontrole: of je eigen glazen mee naar binnen neemt, beslist hier elke hut zelf — een centraal festivalverbod bestaat niet. In de praktijk betekent dat toch: glas blijft in de accommodatie. Wat je meeneemt, moet in je jaszak passen. Daarvoor is de houten Miniski geschikt: geen bakje, en bij twaalf floors in het donker vind je daarmee je groep terug. Tijdens het skiën hoort hij overigens niet om je nek, maar in je zak.
Wie voor de groep in de vakantiewoning iets groters zoekt, vindt met de SwigSki3000® de variant waarbij iedereen tegelijk aanzet — vier tot acht mensen aan één ski. In een groep van acht is dat het moment waarop iedereen even samen staat, voordat de groep zich voor de avond over drie floors verspreidt.
Veelgestelde vragen over Rave on Snow
Wat is Rave on Snow?
Een meerdaags festival voor elektronische muziek in een skigebied. Overdag wordt er geskied, vanaf de middag draaien meerdere floors met techno en house, verspreid over hutten, hallen en bars. Sinds 1996 vindt het plaats in Saalbach-Hinterglemm in het Salzburgerland.
Sinds wanneer bestaat Rave on Snow?
Het werd in 1993 in München opgericht door Thomas Kleutgen, Bob Sharestani, Kerstin Greiner en Daniel Dietzmann. De eerste editie vond plaats in januari 1994 in Sölden met zo'n vijftig gasten, in 1995 volgde Zell am See, sinds 1996 is Saalbach-Hinterglemm de vaste locatie. Daarmee is het het oudste nog altijd lopende winterfestival voor elektronische muziek in het Alpengebied.
Waar vindt Rave on Snow plaats?
In Saalbach-Hinterglemm in het Salzburgerland, Oostenrijk. Er is geen afgesloten festivalterrein — de floors zijn verspreid over bestaande hutten, hallen en bars in het dorp, in het dal loop je te voet van locatie naar locatie, de floors op de berg bereik je met de kabelbaan.
Wanneer is Rave on Snow?
In december, meestal bij de seizoensstart. De exacte data maakt de organisator elk jaar opnieuw bekend — vertrouw niet op vermeldingen in overzichtsartikelen, maar kijk op de officiële website.
Welke muziek draait er op Rave on Snow?
Overwegend techno en house, op meerdere floors tegelijk en met een internationale line-up. Met apres ski-hits heeft het festival niets te maken, ook al vindt het in dezelfde hutten plaats.
Zit de skipas bij het festivalticket in?
Nee. Ticket, accommodatie en skipas moet je apart boeken. De accommodatie is ook als pakket bij de organisator verkrijgbaar, daarbovenop komen de bergritten naar de floors op de berg. Skipas en accommodatie samen kosten doorgaans meer dan het ticket zelf.
Is Rave on Snow de moeite waard als ik niet ski?
Beperkt. Je betaalt mee aan accommodatie en reis in een skigebied, maar gebruikt maar de helft van de dag. Wie uitsluitend voor de muziek komt, krijgt voor hetzelfde geld in elke grotere stad een vergelijkbare line-up. De aantrekkingskracht zit in de combinatie van beide.
Hoe kom je er zonder auto?
Via Zell am See, vandaar met postbus 680 het dal in; als alternatief met de festivalbus vanaf de luchthaven van München. Dat is de ontspannen variant, omdat niemand de chauffeur hoeft te spelen.
Bronnen & stand van zaken
Onderzoek uitgevoerd in juli 2026. Data, prijzen en line-ups veranderen elk jaar en staan bewust niet in dit artikel — ze staan op de officiële website van de organisator. Oprichting, namen van de oprichters, locatiewissels en bezoekersaantallen: Wikipedia (Rave On Snow, Partysan), partysan.net, organisator-kroniek op raveonsnow.com. Verloop, locaties, reis, skipas en bergritten: officiële FAQ op raveonsnow.com. Skigebied, aantal hutten en seizoensstart: saalbach.com; Freeride World Tour Fieberbrunn volgens tirol.at. Snowbombing: Wikipedia en snowbombing.com. Tomorrowland Winter: alpedhuez.com. Over de kwalificatie „oudste": het World Snow Festival in Grindelwald bestaat al sinds 1983 — het is echter een sneeuwbeeldenfestival, geen muziekfestival. De inschattingen over skigebied, dorp en reis zijn gebaseerd op eigen terreinkennis; het festivalverloop is onderzocht.
Gerelateerde artikelen
- Festival im Schnee – alle winterfestivals in het Alpengebied in een overzicht
- Wat is Apres Ski? – betekenis, herkomst en tradities
- Apres ski-bars – de plekken los van de festivals
- Festival-paklijst – de zomerversie als basis
- Apres ski-outfit – wat op de berg werkt